ตัวสร้าง UUID/GUID

ในทางปฏิบัติไม่ UUID (Universally Unique Identifier) เป็นชื่อในมาตรฐาน RFC 4122 อย่างเป็นทางการ ขณะที่ GUID (Globally Unique Identifier) เป็นชื่อของ Microsoft สำหรับการใช้งานรูปแบบ 128 บิตเดียวกันโดยพื้นฐาน GUID สมัยใหม่และ UUID มาตรฐานโครงสร้างเหมือนกัน — ความยาวเดียวกัน ตำแหน่งยัติภังค์เดียวกัน บิตเวอร์ชัน/ตัวแปรเดียวกัน — ดังนั้นคำเหล่านี้ใช้แทนกันได้ในปัจจุบัน รวมถึงโดยเครื่องมือนี้

น้อยมากจนแทบเป็นศูนย์ UUID v4 มี 122 บิตสุ่ม (อีก 6 บิตคงที่เพื่อทำเครื่องหมายเวอร์ชันและตัวแปร) ให้ค่าที่เป็นไปได้ราว 5.3 × 10^36 แม้คุณสร้าง UUID v4 พันล้านตัวทุกวินาที คุณก็ต้องรันนานกว่าระยะเวลาของจักรวาลมากก่อนจะมีโอกาสชนกัน 50% สำหรับแอปพลิเคชันจริงเกือบทั้งหมด การถือว่าการชนของ UUID v4 เป็นไปไม่ได้เป็นสมมติฐานทางวิศวกรรมที่ถูกต้อง

การลบยัติภังค์สร้างสตริง hex กะทัดรัด 32 อักขระ ซึ่งบางระบบคาดหวังสำหรับคีย์จัดเก็บ ชื่อไฟล์ หรือ slug URL การห่อด้วยคำพูดเดี่ยว (เช่น 'uuid') สะดวกสำหรับวางตรงในคำสั่ง SQL INSERT ขณะที่ห่อด้วยวงเล็บปีกกา (เช่น {uuid}) ตรงรูปแบบลิเทอรัล GUID แบบดั้งเดิมของ .NET/COM ที่ใช้ใน C# และรายการรีจิสทรี Windows สลับอันที่ตรงกับที่คุณกำลังจะวางค่า

ทุก UUID ที่นี่มาจาก crypto.randomUUID() ซึ่งเป็นตัวสร้างตัวเลขสุ่มที่ปลอดภัยเชิงคริปโต (CSPRNG) ชุดเดียวที่ฝังในเบราว์เซอร์สมัยใหม่และใช้โดยไลบรารี UUID ฝั่งเซิร์ฟเวอร์ส่วนใหญ่ภายใต้ฝาครอบ — จึงไม่มีการแลกคุณภาพ การสร้างในเครื่องยังหมายความว่าตัวระบุที่คุณสร้าง (ซึ่งอาจแมปกับแถวฐานข้อมูลจริง ฟิกซ์เจอร์ทดสอบ หรือโทเคนเซสชัน) ไม่ถูกส่งไปที่ใดหรือล็อกโดยเซิร์ฟเวอร์ และคุณไม่ต้องติดตั้งแพ็กเกจสำหรับชุดครั้งเดียว